Satri Withaya '98 Two Years to Satri Withaya Centennial

• Home
• Message Board
• Group Members

When Google Translation is on, topics and messages in this group will be machine-translated to your language by Google.

Hi there,
It's please to meet u and warm
welcome u to join our group.
if u qulifications meet this following;
1. red-white blood
2. register number begins with '36
3. science, math, french, german, leaved school at M.5 or M.6 is not necessary
4. single would be advantage.. hehe i'm kidding na

and.. 5. if u remember this..

โรงยิมที่เล่นบาสและข้างๆ สนามที่คอยไปกรี๊ด สนามคอนกรีตสีเขียวที่เคยวิ่งเล่น โรงอาหารที่ต้องแย่งกันจองโต๊ะและทำให้บัตรโทรศัพท์หายไปหลายใบ เล้าไก่ ตึกศิลป์ คอนโดที่หลายๆ คนชอบไปนั่ง ตึกหลังเขาที่ตอนบ่ายๆ งีบหลับหลังจากหม่ำข้าวกลางวันพร้อมกับเสียงสวดมนต์ของมัสยิดข้างหลังกล่อมไปกับเสียงอาจารย์ ตึกคหกะซาลาเปาที่ต้องวิ่งลงมาจองตอนเช้าๆ ห้องยูโดกะอาจารย์และหมาตัวน้อย ห้องเคมีที่กลัวผีทุกทีที่เดินผ่าน ห้องสมุดที่ชอบแอบโดดเรียนไปงีบตากแอร์เย็นๆ วันวาเลนไทน์ ดอกไม้ กระดาษกลอน ขนม จากรุ่นพี่ รุ่นน้อง รุ่นเดียวกัน ต้นโพธิ์ที่ตอนม. 5-6 ต้องมาคอยเก็บใบโพธิ์ก่อนเอ็นท์และศาลเจ้าพ่อที่ใครขออะไรก็ได้ทุกทีถ้าบนด้วยน้ำแดง เพื่อนหลายคนที่พอไปเรียนสายวิทย์แค่เทอมเดียวแล้วก็หน้าตา advance ไปกว่าเราหลายปี ฮา..) อาจารย์คนนั้น คนนี้ คนโน้น.. ชีโตส แอ๊ว ป้าชุ พจนา สุดารัตน์ืที่หลายๆ คนคอยวิ่งหนี เสียงเพลงจากห้องดนตรีไทยหลังห้าโมงเย็นที่อาจารย์ปิดห้องไปแล้ว.. ปรื้ออออ หอประชุมที่นอกจากประชุมแล้วยังเอาไว้ตีแบดเล่นปิงปองและลีลาศได้ด้วย..

สามปีกะตึกห้าชั้นที่กว่าจะขึ้นไปถึงห้องเรียนก็เหนื่อยแลกกับการได้เรียนห้องแอร์ (แต่ก็ไม่ค่อยได้อยู่ห้องหรอก)ใบเหลืองจากหัวหน้าระดับม. 6 (เค้าชื่ออะไรนะ?) และฝ่ายปกครองที่โดนเรียกพบหลังจากไปสร้างวีรกรรมเอาไว้หลายครั้ง มะตะบะโรตีกล้วยหน้าโรงเรียนอร่อยที่สุดละ ศึกษาภัณฑ์ร้านเขียนที่ใหญ่ที่สุด ร้านพี่เบิ้มที่คอยโคนันเล่ม 4 อยู่สามปีกว่าจะออก ตุ๊ดวัดบวรที่เดินผ่านหน้าโรงเรียน นมมนต์ที่หลายๆ คนชอบไปกิน เซนทรัลปิ่นเกล้าตอนเปิดใหม่ๆ ที่มีแต่พวกเราไปเดินอย่างกับเป็นห้างประจำโรงเรียน อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยที่เราใช้เป็นสนามวิ่งเล่น ถนนข้าวสารกะฝรั่ง ญี่ปุ่นที่ชอบมาถามทาง แมคตีวิด.. แมคประจำโรงเรียนแห่งเดียวในประเทศไทยที่เปิด 24 ชั่วโมง .. และสายป่าน ปุริวรรณชนะ (ชื่อเค้าเขียนยังไงนี่??) คนที่อาจารย์ประกาศชื่อหน้าเสาธงที่แต่งกลอนทุกเทศกาล..

ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่เราไม่ได้เจอกัน..
ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา ใครหลายคนค่อยค่อยหล่นหายไปจากความทรงจำตามเส้นทางที่เราต่างแยกย้ายกันไป..

เราต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง ต่างคนต่างเติบโตขึ้น..
สังคมใหม่หล่อหลอมให้เราต่างกลายเป็นคนแปลกหน้า..ที่เคยคุ้นเคยกัน

หวังว่าการกลับมาเจอกันครั้งนี้จะเติมเต็มช่วงเวลาที่หายไป..
ยินดีที่รู้จักอีกครั้งนะ

. . . .

fulfill the lost time we passed..
tell everybody what did u do, ur life, love or whatever..

keep in touch.. and enjoy!!

ps. sorry that i write in both thai and english .. many our friends was exported,
their laptops are very low-tech and can't read in thai.. (lol)

ขอความกรุณารบกวนช่วยแอด moderators ด้วยนะ

หลังจากที่ตื่นเต้นดีใจเจอกันใน hi5 แล้ว..
ก็ถึงเวลาได้เจอกันตัวเป็นๆ สักที ในงาน Reunion SW'98 ภาคซ้อมใหญ่ ที่จัดขึ้น ณ ร้านประชาชื่น เมื่อวันเสาร์ที่ 31 พฤษภาคมที่ผ่านมา
ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกคนที่มีส่วนร่วมให้งานคราวนี้สำเร็จลงด้วยดี ตั้งแต่โบแว้คแอลแอมแนนที่ช่วยกันตระเวนหาร้านจัดการเรื่องอาหาร ตลอดจนเพื่อนๆ ที่มาร่วมงาน แม้ว่าจะเป็นแค่การพบปะรับประทานอาหารกันแบบขำขำก็ตาม.. เสียดายที่หลายคนมาไม่ได้อ่ะ แต่ไม่เป็นไรไว้โอกาสหน้า ส่วนที่มาก็เลยได้รู้ว่าใน hi5 กับตัวจริงเหมือนหรือแตกต่างกันยังไง -lol-

ps.

ขอโทษที่เอารูปมาลงช้าไปหน่อยอะคับ พอดีไปเดินตากฝนทำ MV เลยเป็นหวัดไปซะงั้น.. ใครอยากได้ไฟล์ใหญ่ส่งข้อความมาหลังไมค์ได้เลยค้าบ..